Κάθε κοινωνία κρίνεται για τη στάθμη του πολιτισμού της με βάση το επίπεδο προστασίας κρίσιμων ελευθεριών των συνανθρώπων μας και ειδικότερα εκείνων, που υπό συνθήκες βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση.
Τέτοια ιδιαίτερα ευαίσθητη ελευθερία είναι η γενετήσια, η οποία πρέπει να εκδηλώνεται πάντοτε σε καθεστώς ελεύθερης βούλησης.
Το αποτρόπαιο έγκλημα του βιασμού, που πολλές φορές συντελείται με ισχυρό ψυχολογικό εξαναγκασμό (π.χ. εκβιασμός με ροζ βίντεο ή εργασιακός εκφοβισμός), τραυματίζει παντοτινά και εφιαλτικά την ψυχή και το σώμα των γυναικών.
Όλα αυτά συνδιαμορφώνουν την υποχρέωση όλων μας να φροντίζουμε να μην συμβεί ποτέ αυτό το κακό σε κανένα συνάνθρωπό μας.
Ωστόσο κάποιοι στο Υπουργείο Δικαιοσύνης φαίνεται να έχουν διαφορετική άποψη.
Επιχειρούν με την σχεδιαζόμενη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα την πλήρη κατάργηση του εγκλήματος βιασμού, όταν αυτός τελείται δια μέσου ψυχολογικής βίας, που στρέφεται καταστροφικά σε βάρος της ανθρώπινης τιμής και αξιοπρέπειας.
Προφανώς, για κάποιους σημαίνει ίσως «πρόοδος» να λησμονείς ότι πέρυσι όλα τα κόμματα της Βουλής υπερψηφίσαμε την ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την καταπολέμηση κάθε μορφής βίας κατά των γυναικών (Σύμβαση Κωνσταντινουπόλεως).
Αλλά το χειρότερο όλων είναι, ότι για κάποιους σημαίνει ίσως «πρόοδος» να αδιαφορείς για την αξιοπρέπεια, την αξία των γυναικών, την αξία των συνανθρώπων σου.
‘Όλα αυτά, δυστυχώς, αποτελούν μεσαιωνική οπισθοδρόμηση.